ႏြားထုိးႀကီးၿမိဳ႕နယ္အတြင္းက ပ်ဴပုတီး ေခၚ ခ်င္းပုတီး

ႏြားထုိးႀကီးၿမိဳ႕နယ္၊ ဝတီးၿမိဳ႕ေဟာင္း၏ အတြင္းႏွင့္ၿမိဳ႕႐ိုးအေနာက္ဘက္ကုန္းေျမတုိ႔တြင္ ေရွးပ်ဴအႏုပညာလက္ရာ ပုတီးမ်ား၊ ဒဂၤါးမ်ားေတြ႕ရွိခဲ့ၾကသည္။ ဒုတိယကမၻာစစ္မျဖစ္မီ ၿဗိတိသွ်လက္ထက္၌ ပ်ဴပုတီးမ်ားအား ခ်င္းအမ်ိဳးသားမ်ားက ခံုမင္ႏွစ္သက္သျဖင့္ ဘုရားႀကီးေက်းရြာသုိ႔ လာေရာက္ဝယ္ယူခဲ့ေၾကာင္း ရြာသားမ်ားက ၿမိဳ႕ေဟာင္းမွတူးေဖာ္ရွာေဖြ၍ ေရာင္းခ်ခဲ့ရာ ပြဲေတာ္တမွ်စည္ကားခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။ ပ်ဴပုတီးမ်ားကုိ ခ်င္းအမ်ိဳးသားမ်ားကႏွစ္သက္သျဖင့္ ခ်င္းပုတီးဟုေခၚၾကသည္။
ေရွးေခတ္ ပ်ဴလက္ရာပုတီးမ်ား ရွာေဖြမရႏိုင္ေတာ့သည့္အခ်ိန္တြင္ ဘုရားႀကီးေက်းရြာမွ ဦးထြန္းရ၊ ဦးလူေအာင္တုိ႔သည္ အင္ၾကင္းေက်ာက္ျဖဴအားေသြး၍ ပ်ဴပုတီးပံုစံစမ္းသပ္လုပ္ကုိင္ခဲ့သည္။ အဆင့္ဆင့္ စမ္းသပ္မႈ၊ ေလ့လာမႈ၊ ႀကိဳးပမ္းမႈတုိ႔ျဖင့္ ဦးထြန္းရႏွင့္ ဦးလူေအာင္သည္ ပ်ဴပုတီးမ်ားကုိ မူလလက္ရာ အရည္အေသြးအတုိင္း ထုတ္လုပ္ႏိုင္ခဲ့သည္။

အင္ၾကင္းေက်ာက္ျဖင့္ ထုတ္လုပ္သည့္ ပ်ဴပုတီး

ယခုအခါတြင္ ယင္းတုိ႔၏ အဆက္အႏြယ္မ်ားႏွင့္ ဘုရားႀကီးရြာသားမ်ားသည္ ကြၽမ္းက်င္စြာျဖင့္ စီးပြားျဖစ္ ထုတ္လုပ္ႏိုင္လွ်က္ရွိသည္။ ေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းအားခ်ိန္တြင္ ပုတီးေသြး ျခင္း၊ ေက်ာက္ျဖတ္ျခင္း၊ ေက်ာက္ေဖာက္ျခင္း၊ ေဆးစပ္ျခင္း၊ ေဆးေရးျခင္းလုပ္ငန္းအဆင့္ဆင့္တုိင္း၌ တြင္တြင္ က်ယ္က်ယ္လုပ္ကုိင္ႏိုင္ၾကသည္။
ယခင္က ခ်င္းအမ်ိဳးသားမ်ားသာ ဝယ္ယူခဲ့သည္။ ခ်င္းအမ်ိဳးသားမ်ားသည္ ေက်းရြာအေရာက္ လာေရာက္ဝယ္ယူၿပီး အိႏၵိယႏိုင္ငံသုိ႔ သြားေရာက္ေရာင္းခ်ၾကေၾကာင္း သိရသည္။ ယခုအခါ ထုိင္ဝမ္ တ႐ုတ္အမ်ိဳးသား လက္ဝတ္ရတနာကုန္သည္မ်ားသည္ပင္ ရြာသုိ႔လာေရာက္ဝယ္ယူၾကၿပီး ယင္းတုိ႔အလုိရွိ ေသာ ေဆးေရးဒီဇုိင္းပံုစံမ်ားေပး၍ အထူးအပ္ႏွံလုပ္ကုိင္ေစသည္ကုိ ေတြ႕ရသည္။ ယင္းတုိ႔အေနျဖင့္ ဥေရာပႏွင့္ အေမရိကတုိ႔သုိ႔ ျဖန္႔ခ်ိေၾကာင္း သိရသည္။
ဘုရားႀကီးေက်းရြာရွိ ပုတီးထုတ္လုပ္သူမ်ားအေနျဖင့္ သမုိင္းအေမြကုိ ေဖာ္ထုတ္လုပ္ကုိင္ႏိုင္သည့္ အျပင္ မ်ိဳးဆက္မျပတ္လက္ဆင့္ကမ္း ေဆာင္ရြက္ေနသည္မွာ ခ်ီးက်ဴးဂုဏ္ျပဳထုိက္ေပသည္။

သုိ႔ရာတြင္ လက္ရာႏွင့္အမ်ိဳးအစား အရည္အေသြးျမႇင့္တင္ေရးႏွင့္ ႏိုင္ငံျခားေငြျဖင့္ပင္ ေရာင္းခ်ေရး ႀကိဳးပမ္းျခင္း ျဖင့္ ႏိုင္ငံဂုဏ္ကုိ ပုိမုိျမႇင့္တင္ရာေရာက္မည္ျဖစ္သည္ကုိ သတိျပဳၾကရေပမည္။ ႏိုင္ငံေတာ္မွလည္း အဆင့္ အတန္းရွိရွိ ေရာင္းခ်ႏိုင္ေရး ပံ့ပိုးေပးရန္ လုိအပ္လွ်က္ရွိေၾကာင္း ေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။

ႏြားထုိးႀကီးၿမိဳ႕နယ္အတြင္းက ဝတီးၿမိဳ႕ေဟာင္း

ဝတီးၿမိဳ႕ေဟာင္းသည္ ႏြားထုိးႀကီးၿမိဳ႕၏ အေရွ႕ေတာင္ဘက္ (၅)မုိင္ခန္႔အကြာတြင္ တည္ရွိပါသည္။ အုတ္တြင္း၊ က်ီးကန္၊ ဘုရားႀကီးရြာ (၃)ရြာအၾကား၌ တည္ရွိၿပီး ဘုရားႀကီးေက်းရြာႏွင့္ ပုိ၍ နီးစပ္ပါသည္။ ေျမပံုအၫႊန္း အကြက္အမွတ္ (၈၄ အုိ ၁၁)တြင္ တည္ရွိၿပီး အေရွ႕ေလာင္ဂ်ီတြဒ္ ၅၉ ဒီဂရီ၊ ၄၂ မိနစ္ႏွင့္ ေျမာက္လက္တီတြဒ္ ၂၂ ဒီဂရီ၊ ၂၂ ဒသမ ၅ မိနစ္တြင္ တည္ရွိပါသည္။

ဝတီးဟု ေခၚတြင္ျခင္းမွာ ဘုရားႀကီးေက်းရြာ ေရႊမုေဌာဘုရားအတြင္းရွိ ေက်ာက္စာ အပုိဒ္ ၆ အရ ေခၚျခင္းျဖစ္သည္။ ဦးစိန္ရည္၏ ပ်ဴတပ္ၿမိဳ႕မ်ားအေၾကာင္း ေဆာင္းပါးအရ စတီးၿမိဳ႕ဟု ေဖာ္ျပထားၿပီး သေရေခတၱရာ ပ်ဴေခတ္၏ ပ်ဴတပ္ၿမိဳ႕ ၉ ၿမိဳ႕တြင္ ပါဝင္ခဲ့ေသာ ၿမိဳ႕ျဖစ္ေၾကာင္းသိရသည္။ ပ်ဴတပ္ၿမိဳ႕မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ ဟန္မင္းဆက္ သမုိင္းမွတ္တမ္းတြင္ ဝတီးၿမိဳ႕ကုိ မိေနာ့ေတာက္လိ (Mi_Ni_Tao_Li) ဟု ေဖာ္ျပထားသည္။ ဗိႆႏိုး၊ ဟန္လင္း၊ မုိင္းေမာၿမိဳ႕မ်ားႏွင့္ ေခတ္ၿပိဳင္ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

ဝတီးၿမိဳ႕သည္ အဝုိင္းပံုသ႑ာန္ရွိၿပီး အေနာက္ဘက္ၿမိဳ႕႐ုိးသည္ ၀ ဒသမ ၇၅ မုိင္ခန္႔ရွည္ၿပီး၊ ေျမာက္ဘက္ၿမိဳ႕႐ုိးသည္လည္း ၀ ဒသမ ၇၅ မုိင္ခန္႔ရွည္ပါသည္။ အေရွ႕ဘက္ၿမိဳ႕႐ုိးမွာ ၀ ဒသမ ၆၃ မုိင္ခန္႔ (၁၆၅၀ ေပ) ခန္႔ရွည္၍ ေတာင္ဘက္ၿမိဳ႕႐ုိးသည္ မုိင္ဝက္သာသာရွိသည္။ ယဥ္ေက်းမႈ အဆင့္အတန္း ျမင့္ေသာ ေရွးပ်ဴၿမိဳ႕ေဟာင္းျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

ဝတီးၿမိဳ႕ေဟာင္း တတိယအႀကိမ္တူးေဖာ္ရာမွ ပ်ဴေခတ္အေစာပုိင္း ယဥ္ေက်းမႈမ်ား တူးေဖာ္ေတြ႕ရွိ

ယဥ္ေက်းမႈ၀န္ႀကီးဌာနသည္ ယဥ္ေက်းမႈအေမြအႏွစ္မ်ား ေဖာ္ထုတ္ထိန္းသိမ္းျခင္းလုပ္ငန္းမ်ားကုိ ေဆာင္ရြက္လ်က္ရွိရာ ဒုတိယညႊန္ၾကားေရးမွဴး ဦးျမတ္ေဆြေခါင္းေဆာင္၍ ေရွးေဟာင္းသုေတသန၊ အမ်ိဳးသားျပတုိက္ႏွင့္ စာၾကည့္တိုက္ဦးစီးဌာန (မႏၱေလးဌာနခြဲ)ႏွင့္ သမုိင္းသုေတသနဦးစီးဌာနအရာထမ္း၊ အမႈထမ္းမ်ား ပါဝင္ေသာ အဖြဲ႕သည္ ဇူလုိင္လ ၂၃ ရက္မွ ၾသဂုတ္လ ၉ ရက္အထိ မႏၱေလးတုိင္းေဒသႀကီး၊ ျမင္းၿခံခရုိင္၊ ႏြားထုိးႀကီးၿမိဳ႕နယ္ရွိ ဝတီးၿမိဳ႕ေဟာင္း တူးေဖာ္သုေတသနလုပ္ငန္းမ်ားကုိ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကသည္။ 

သတင္းစာ စာမ်က္ႏွာ

အက်ယ္ဧက ၃၂ဝ ရွိ ဝတီးၿမိဳ႕ေဟာင္းသည္ အဝိုင္းပံုၿမိဳ႕ေဟာင္းျဖစ္ၿပီး သေရေခတၱရာ၊ ပင္လယ္ႏွင့္ ေဝသာလီၿမိဳ႕ေဟာင္းတို႔ထက္ အရြယ္ငယ္ၿပီး သာဂရၿမိဳ႕ေဟာင္းထက္ႀကီးေသာ ပ်ဴၿမိဳ႕ေဟာင္းတစ္ခုျဖစ္သည္။ ၂ဝဝ၈-၂ဝဝ၉ ဘ႑ာေရးႏွစ္တြင္ ပထမအႀကိမ္၊ ၂ဝဝ၉-၂ဝ၁ဝဘ႑ာေရးႏွစ္တြင္ ဒုတိယအႀကိမ္ႏွင့္ယခု ၂ဝ၁ဝ-၂ဝ၁၁ ဘ႑ာေရးႏွစ္တြင္တတိယအႀကိမ္အျဖစ္ ဆက္လက္တူးေဖာ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

ဒုတိယအႀကိမ္ ဝတီးၿမိဳ႕ေဟာင္းတူးေဖာ္မႈမွ ေၾကးျခဴ၊ ေၾကးျပား၊ ရွပ္ဒိုးျပား၊သဲေက်ာက္ျပား၊ ေယာက္သြားခံြ၊ လေခ်းျပား၊ မီးေသြးစ၊ သန္လ်က္၊ သံမိႈ အစရွိသည္တို႔ကို ေတြ႕ရွိရသည္။ ဝတီးၿမိဳ႕ေဟာင္း တူးေဖာ္မႈမွ ေသသူကို ပကတိျမႇဳပ္ႏွံသည့္ဓေလ့ႏွင့္ မီး႐ိႈ႕၍ အ႐ိုးႏွင့္ျပာကို အိုးတြင္ထည့္သြင္းျမႇဳပ္ႏွံသည့္ဓေလ့တို႔ကို ေတြ႕ရွိရသည္။ ဝတီးၿမိဳ႕ေဟာင္းမွ ေတြ႕ရွိရေသာ ပစၥည္းမ်ား၊ဓေလ့ထံုးစံမ်ား၊ ယဥ္ေက်းမႈမ်ားသည္ဗိႆႏိုး၊ ဟန္လင္း၊ သေရေခတၱရာတို႔ႏွင့္တူညီသျဖင့္ ဝတီးၿမိဳ႕ေဟာင္းသည္ ပ်ဴၿမိဳ႕ေဟာင္းျဖစ္ေၾကာင္း သက္ေသထူႏိုင္ခဲ့သည္။

ဝတီးၿမိဳ႕ေဟာင္း အေနာက္ဘက္ၿမိဳ႕႐ိုး၏ အေရွ႕ဘက္ ေပ ၂ဝဝ ခန္႔အကြာကုန္းအမွတ္ WD 5 ၏ ေတာင္ဘက္သို႔ေပၚထြက္ေနေသာ အုတ္႐ိုးတန္း WD 5B ကို တူးေဖာ္ျခင္းျဖစ္သည္။ အလ်ား၆၅ ေပ၊ အနံ ႏွစ္ေပ ၁ဝ လက္မ၊ အျမင့္သံုးေပ သံုးလက္မရွိ အုတ္လႊား ၁၃ လႊားပါရွိေသာ အေရွ႕မွအေနာက္သို႔ တန္းေနေသာ အုတ္႐ုိးတန္းျဖစ္သည္။ ယင္းအုတ္႐ိုးတန္း၏ အေနာက္ဘက္အဆံုး၌အလ်ား ၁၅ ေပ ႏွစ္လက္မ၊ အနံ တစ္ေပႏွစ္လက္မ၊ အျမင့္ သံုးေပ သံုးလက္မေတာင္ေျမာက္တန္းေနေသာ အုတ္႐ိုးတန္းႏွင့္ ေျမာက္ဘက္အစြန္ဆံုးတြင္ေတာင္ဘက္ကပ္လ်က္ အေရွ႕အေနာက္တန္းေနေသာ အလ်ား ၂၈ ေပ၊ အနံ တစ္ေပ သံုးလက္မ၊ အျမင့္ သံုးေပ သံုးလက္မရွိ အုတ္႐ိုးတန္းျဖစ္သည္။ ယင္းအုတ္႐ိုးတန္း၏ ေတာင္ဘက္တြင္ အလ်ား ၃၄ေပ၊ အနံ ေလးေပ၊ အျမင့္ တစ္ေပ ႏွစ္လက္မရွိ အေရွ႕အေနာက္တန္းေနေသာအုတ္ၾကမ္းခင္း ေတြ႕ရွိရသည္။ ယင္းအုတ္႐ိုးတန္းမ်ားမွာ အေဆာက္အအံု၏အုတ္ပႏၷက္မ်ားပင္ျဖစ္သည္။ အေဆာက္အအံု၏ အတုိင္းအတာမွာ ေတာင္ေျမာက္ ၇၅ ေပရွိ အေနာက္ဘက္အုတ္႐ိုး၊ေတာင္ေျမာက္ ၆၂ ေပရွိ အေရွ႕ဘက္ျခမ္း၊ ၆၅ ေပရွိ ေျမာက္ဘက္ျခမ္းတို႔ပါဝင္သည္။ တူးေဖာ္သုေတသန ျပဳလုပ္မႈတြင္ ဆီမီးခြက္အမ်ားအျပား ေတြ႕ရွိရသျဖင့္ အေဆာက္အအံုသည္ ဘာသာေရးႏွင့္ဆိုင္ေသာ အေဆာက္အအံုျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း၊ ထို႔ျပင္ ရွပ္ဒိုးျပား တစ္ခု၊ ေျမဂ်င္သီး တစ္လံုး၊ ေျမဆီမီးခြက္ ႏွစ္ခုႏွင့္အုိးျခမ္းပဲ့မ်ားကို ဆက္လက္တူးေဖာ္ရာတြင္ ေတြ႕ရွိရသည္။ ကုန္းအမွတ္ WD 5B တြင္ အသံုးျပဳေသာ အုတ္အရြယ္အစားမ်ားမွာ ၁၇ လက္မ x ၁ဝ လက္မ x ၃လက္မ အရြယ္၊ ၁၆ လက္မ x ၁ဝလက္မ x ၃ လက္မ အရြယ္ႏွင့္ ၁၇ ဒသမ၅ လက္မ x ၁ဝ လက္မ x ၃ လက္မအရြယ္ရွိၿပီး အခ်ဳိ႕တြင္ လက္စင္းရာမ်ားပါရွိသည္။

ျမစ္သား-ႏြားထိုးႀကီး ကားလမ္းမွဘုရားႀကီးေက်းရြာသို႔ သြားေသာ ကားလမ္း၏ ယာဘက္တြင္ တည္ရွိသည္။ေကြ႕ဝိုက္ေနေသာ အေနာက္ဘက္ၿမိဳ႕႐ိုးေနရာျဖစ္ၿပီး အလ်ား ၉၂ ေပ၊ အနံ ၁၂ေပ၊ အျမင့္ ငါးေပရွိသည္။ အေပၚယံေျမလႊာမွ ေလးေပအနက္တြင္ အလ်ား၁၂ လက္မ၊ အနံ ခုနစ္လက္မ၊ ဒု ေလးလက္မအရြယ္ သဲေက်ာက္တံုးမ်ား စီထားသည္ကို ေတြ႕ရွိရသည္။ သဲေက်ာက္တံုးမ်ား၏ ေအာက္ဘက္ကပ္လ်က္ Datum Line Level မွ ေျမအနက္ ငါးေပတြင္အုတ္အျမင့္ ရွစ္လက္မခန္႔ စီထားၿပီးေအာက္တြင္ ထုေထာင္းထားေသာ ေျမက်စ္လႊာဒု ေျခာက္လက္မခင္းထားသည္။ ေကြ႕ဝိုက္ေနေသာ အေနာက္ဘက္ၿမိဳ႕႐ိုး၏ ေျမလႊာကို သစ္ေဆြးေရာ ေျမလႊာ၊ သဲေျမလႊာ၊ အုတ္က်ိဳးလႊာႏွင့္ ထုေထာင္းထားေသာ ေျမက်စ္လႊာတို႔အျဖစ္အဆင့္ဆင့္ ေတြ႕ရွိရသည္။

၂ဝ၁ဝ-၂ဝ၁၁ ခုႏွစ္ ဝတီးၿမိဳ႕ေဟာင္းတူးေဖာ္သုေတသနျပဳမႈသည္ ကုန္းအမွတ္ WD 5B ဘာသာေရး အေဆာက္အအံုအၿပီးသတ္တူးေဖာ္မႈႏွင့္ ကုန္းအမွတ္ WD 6 ၿမိဳ႕ေဟာင္း၏ အေနာက္ဘက္ၿမိဳ႕႐ိုးတို႔ကို တူးေဖာ္ျခင္းျဖစ္သည္။ တူးေဖာ္ေတြ႕ရွိရေသာ အေထာက္အထားမ်ားအရ ဝတီးၿမိဳ႕ေဟာင္းသည္ ၿမိဳ႕ျပယဥ္ေက်းမႈ၏ အေစာပိုင္းကာလ(သို႔)ပ်ဴေခတ္ဦးကာလက တည္ေဆာက္ခဲ့ေသာ ၿမိဳ႕ျဖစ္ဟန္ရွိၿပီး ေတြ႕ရွိရေသာအိုးျခမ္းပဲ့မ်ားကိုေလ့လာရာ၌ သံေခတ္သုံး ေျမအိုးမ်ား၊ ပ်ဴေခတ္ဦးကာလေျမအိုးျခမ္းပဲ့မ်ား ျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ပ်ဴေခတ္ဦးကာလၿမိဳ႕ေဟာင္းတစ္ခု ျဖစ္ေၾကာင္း သံုးသပ္ႏိုင္သည္။

ယဥ္ေက်းမႈဝန္ႀကီးဌာန ေရွးေဟာင္းသုေတသန အမ်ိဳးသားျပတိုက္ႏွင့္စာၾကည့္တိုက္ဦးစီးဌာနသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ေရွးအတိတ္ကာလမွ ယေန႔တိုင္ ၾကြင္းက်န္တည္ရွိေနေသာ ယဥ္ေက်းမႈသမိုင္း အေထာက္အထားမ်ားကို ျမန္မာႏိုင္ငံအႏွံ႕ ရွာေဖြေလ့လာ၍ တူးေဖာ္သုေတသနျပဳလ်က္ရွိေၾကာင္း သတင္းရရွိသည္။

Ref; ၂၈-၁၁-၂၀၁၀ ရက္ေန႔ထုတ္ ေၾကးမံုသတင္းစာ စာမ်က္ႏွာ ၇